مجموعه‌ای از تصاویر فیلم‌های خانگی و خصوصی با قدمت بیش از ۳۰ سال که توسط فیلم‌ساز آوانگارد لیتوانیایی-آمریکایی، یوناس مکاس، فیلم‌برداری شده و توسط خود او «کاملاً تصادفی» و بدون توجه به ترتیب زمانی گردآوری شده است.

فیلم خاطرات خودزندگینامه‌ای جوناس مکاس که از تصاویر فیلم‌برداری‌شده بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳ برگرفته شده است، سال‌های اولیه تبعید او را به تصویر می‌کشد و تلاش برای ساختن یک زندگی جدید در نیویورک و کشف تدریجی یک جامعه هنری پویا را ثبت می‌کند.

جوناس مکاس فیلمی خاطره‌انگیز و مرثیه‌وار از بازگشت خود به لیتوانی در سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۲ می‌سازد و بازدید از زادگاهش، سمنیشکیای، را پس از دهه‌ها تبعید ثبت می‌کند. این فیلم با ترکیب خاطرات شخصی و مشاهدات مستند، هم به تصویری از بازگشت به خانه و هم به تاملی در مورد آوارگی، خانواده و گذر زمان تبدیل می‌شود.

باربارا، زن جوانی که غرق در ناامیدی است، به خودکشی فکر می‌کند؛ در حالی که مردی که در کلیسا با او آشنا شده و یک زوج متاهل تلاش می‌کنند او را متقاعد کنند که زندگی هنوز ارزش زیستن دارد. فیلم مکاس این درام صمیمی را با تاملی گسترده‌تر در مورد بیگانگی، سیاست و تلاطم‌های اوایل دهه ۱۹۶۰ آمریکا در هم می‌آمیزد.